Miliony abonentów
Największa popularność telewizji zaczęła się w latach sześćdziesiątych, po utworzeniu Zespołu Programu Telewizyjnego Komitetu do spraw Radia i Telewizji. W Polsce było coraz więcej telewizorów, a dostęp do tych urządzeń był coraz łatwiejszy. Do tego stopnia, że w 1963 roku zarejestrowano milionowego abonenta. Oznaczało to, że dostęp do telewizji miały już około cztery miliony osób. Liczba ta gwałtownie rosła. Tak, że pod koniec lat sześćdziesiątych w Polsce było już 3,5 miliona abonentów. Powstała też olbrzymia siedziba telewizji przy ul.
Woronicza. Było tam siedem studiów, które łącznie posiadały 365 tysięcy metrów. Program telewizyjny docierał do prawie osiemdziesięciu procent ludności na powierzchni 63 procent kraju. W telewizji można było oglądać między innymi program Peryskop. Jednak najwięcej widzów gromadził przed telewizorami Dziennik Telewizyjny. Najpierw miał oglądalność ponad dwumilionową, potem oglądało go już sześć milionów widzów. Redakcja miała 21 dziennikarzy i 9 korespondentów zagranicznych. Oprócz dziennika nadawano magazyn interwencyjny Miniatury, magazyn turystyczny Tramp, motoryzacyjny Klakson oraz hit w którym uczestniczyły skłócone strony – Bez apelacji. Formy publicystyczne przyciągały przed telewizor wielu widzów. Wiele dzieci oglądało też specjalne dla nich przygotowywane programy. W tym czasie jednak pojawiały się pierwsze oznaki wykorzystywania telewizji przez władze.