Nowa prasa
W siedemnastym wieku, na świecie zaczęły powstawać mniej lub bardziej trwałe gazety lub czasopisma. Po erze prasy urzędowej i czysto informacyjnej, w połowie XX wieku pojawił się nowy rodzaj dziennikarstwa, które miało przyciągnąć nowych czytelników.
Rozpropagował je Joseph Pulitzer – amerykański dziennikarz i wydawca, założyciel szkoły dziennikarskiej przy Columbia University. W gazetach zaczęto poruszać inne niż dotychczas tematy. Sposobem na większą popularność prasy miały być tematy tabu. Szukano zazwyczaj sensacji, a treść artykułów nie stroniła od seksu, brutalnych morderstw, gwałtów i wypadków. Zaczęto również wkraczać w sfery prywatne osób publicznych. Dziennikarze zaczęli ujawniać tajne informacje, walczyć z korupcją i różnego rodzaju nadużyciami. Tematy przedtem nie poruszane i unikane, zaczęły pojawiać się często najpierwszych stronach gazet. Taka tendencja pozostała do dziś. Wkraczanie dziennikarzy w życie prywatne znanych osobistości – polityków, aktorów i piosenkarzy to dziś norma w tzw. prasie brukowej. Natomiast poważniejsze pisma nadal walczą z niesprawiedliwością i polityką. Dziś osoby które chcą swoje życie zawodowe związać z dziennikarstwem, powinni dobrze się zastanowić. Bowiem dobry artykuł to tylko kawałek papieru za który dziennikarz otrzyma premię, a każdemu człowiekowi przysługuje prawo do prywatności. Ponadto, umiar powinien towarzyszyć każdej dziedzinie naszego życia.