Pierwsze programy
Jednak w 1952 roku istniały 24 odbiorniki telewizyjne marki Leningrad. Były to urządzenia, które przekazywały obraz z niewielkim ekranem, zaś dźwięk płynął z radia. Po zaprezentowaniu pierwszego polskiego telewizora i skonstruowaniu nadajnika wizji, przyszedł czas na pierwsze emisje.
Pierwszy program informacyjny nadała Doświadczalna Stacja Telewizyjna IŁ, w którym spikerką była Maria Krzyżanowska. W styczniu 1953 roku wyemitowany został pierwszy program dla dzieci. W tym samym czasie pojawiła się możliwość wykorzystywania jednego urządzenia zarówno do wizji jak i fonii. Rozwój telewizji był nieunikniony. W 1954 roku Joanna oraz Jan Kulmowie przygotowali pierwsze programy kukiełkowe dla najmłodszych. Dostępne niestety tylko dla niewielu posiadaczy telewizorów i nadawane rzadko i nieregularnie. Dopiero od kwietnia 1955 nadawano programu 2 razy w ciągu tygodnia. Istotne jest też, że w Polsce było już wtedy prawie dziesięć tysięcy odbiorników telewizyjnych. Były one coraz lepsze, a te najpopularniejsze to aparaty marki Wisła i Belweder. W 1956 roku program telewizyjny nadawano już 5 razy w tygodniu, a zasięg nadawania sięgał już ponad 60 km. Istniał już nie tylko jedyny warszawski ośrodek telewizyjny, ale zaczęły powstawać ośrodki w Łodzi, Poznaniu, Katowicach, Wrocławiu, Gdańsku, Krakowie czy Szczecinie. To znacznie wpłynęło na rozwój telewizji, która mogła być dostępna dla coraz większej liczby Polaków.