Radio i wojna
Historia radia w Polsce zaczyna się od polskich oficerów. Już od dawna, na terenie zaborów istniały radiostacje które pozwalały na łączność radiową. W 1918r. polskie wojsko odtwarzało tę łączność, w celu używania jej w walce. Efekty tego były w 4 listopada 1918 roku w Krakowie. Tam właśnie, z polowej radiostacji popłynęły pierwsze, polskie sygnały radiowe.
Po kolei przejmowano stacje nadawcze, a za pomocą radiostacji łączono się ze stacjami zagranicznymi. Rozpoczęła się w Polsce nowa era techniki, kultury i informacji, a oficerowie zaczęli się kształcić w obsłudze radiostacji. Pionierzy polskiej radiotechniki skupili się wokół zorganizowanych w 1919 roku wojskowych Centralnych Warsztatach Radiotelegraficznych w Warszawie na Forcie Mokotowskim. Dzięki kontaktowi radiowemu z zagranicą, do Polski mogły docierać różne nieznane dotąd informacje. Polacy znali komunikaty giełdowe, meteorologiczne i wiadomości ogólne, które można było publikować w prasie, prezentując je szerszej grupie odbiorców. W latach dwudziestych powstały w Warszawie dwie małe wytwórnie radiotechniczne- Farad , założony przez Władysława Hellera i Romana Rudniewskiego oraz Radjopol prowadzony przez Józefa Plebańskiego, gdzie powstawały pierwsze doświadczalne egzemplarze lamp radiowych rodzimej konstrukcji. W 1922 roku obie firmy się połączyły, tworząc Polskie Towarzystwo Radiotechniczne. Tam zaczęto produkować seryjnie, pierwsze polskie lampy radiowe na patentach i technologiach francuskich i angielskich.