Radio powojenne
Radio w Polsce rozwijało się bardzo dynamicznie w okresie międzywojennym. Powstawały nowe stacje i studia w których tworzono programy. Wojna zahamowała rozwój, ale zaraz po jej zakończeniu radio znów zaczęło nadawać. Po wojnie trzeba było odbudować zniszczone rozgłośnie i nadajniki. Trwało to bardzo długo. Jednak już w pięć lat po wojnie, po długim czasie rekonstrukcji i otwierania nowych obiektów na ziemiach zachodnich, nadawano dwa programy ogólnopolskie. Za okres najprężniejszego rozwoju Polskiego Radia pod względem technicznym i zawodowym uznaje się lata pięćdziesiąte. Działały wtedy dwa programy, które nadawały różnorodne programy informacyjne i publicystyczne oraz bogaty przekrój muzyki.
W 1962 roku uruchomiono Program III Polskiego Radia. Miał być on skierowany do młodych ludzi, prezentować im audycje kulturalne i rozrywkowe. To był strzał w dziesiątkę i choć początkowo program nadawał tylko dwie godziny dziennie, to na wiele lat zapewnił trójce popularność. W ofercie programu trzeciego było niewiele polityki i publicystyki. Za pośrednictwem trójki studenci i młodzi inteligenci w kraju rządzonym przez PRL, mogli mieć kontakt z największymi gwiazdami rock and rolla, jazzu, bluesa i polskiego bigbitu. W latach siedemdziesiątych trójka zyskała niesamowitą popularność i nadawała przez osiemnaście godzin dziennie i przeważnie nadając audycje na żywo. Nie brakowało też literackich nowości, które w fragmentach prezentowali na antenie znani aktorzy.