Telewizja informacyjna
Jeszcze w dziewiętnastym wielu ludziom nie śniło się o telewizji. Jednak już pół wieku później zaczęła ona wkraczać w och życie. Dla Polaków początek telewizji był bardzo ważnym wydarzeniem. Wydawało się, że przekaz obrazu i dźwięku do skrzynki z ekranem jest największym wynalazkiem. Polacy masowo zaczęli zaopatrywać się w telewizory, a powstające w większych miastach Polski stacje telewizyjne nadawały filmy i programy.
Telewizja w Polsce zaczęła się od teatru oraz filmu i kronik filmowych, takich jak puszczano w kinach. Jednak już kilka lat później odkryto fenomen informacyjno-publicystyczny telewizji. Programy ktoś musiał tworzyć, ktoś musiał wybierać filmy do emisji. Dlatego też już w 1956 roku rozwijała się struktura redakcyjna. Powstawały kolejne działy: polityczny, sportowy, popularno naukowy, a także ten łączności z widzami. Pierwszym programem informacyjnym były Wiadomości dnia. Potem, w 1958 roku zmieniły się one w Dziennik Telewizyjny. Program który łączył wszystkie ogólne informacje i przekazywał je w skrócie, rozwijał się. Wraz z rozwojem telewizji, większej dostępności telewizorów i zainteresowaniem ludzi, następował rozwój kadr zarządzających telewizją. Z początkiem 1960 roku został utworzony Zespół Programu Telewizyjnego, który znajdował się w strukturach Komitetu do spraw Radia i Telewizji. Na jego czele stali: Adam Hanuszkiewicz, Jerzy Antczak i Xymena Zaniewska. Zaczęto wymieniać się materiałami filmowymi z innymi telewizjami, zarówno bloku wschodniego jak i zachodu.